Prawidłowa dieta powinna być dostosowana do potrzeb poszczególnego organizmu, w zależności od płci, wieku, aktywności fizycznej oraz ewentualnych chorób. Dieta zdrowej osoby starszej nie powinna się więc zbytnio różnić od diety dorosłego człowieka. Należy jedynie uwzględnić ograniczenia wynikające z podeszłego wieku oraz preparaty, które przeciwdziałają skutkom starzenia się, jak np. karnozyna.

Karnozyna – czym jest oraz jakie są jej właściwości

Karnozyna to organiczny związek chemiczny, di peptyd złożony z histydyny i beta-alaniny, który powstaje wewnątrz organizmu. Jest ona obecna m.in. w sercu, mózgu oraz w mięśniach szkieletowych. Na stężenie tego związku w naszych tkankach ma wpływ mnóstwo czynników, takich jak dieta, płeć, rodzaj włókien mięśniowych, jak również wiek. Karnozyna to substancja, która wykazuje działanie:

  • Antyglikacyjne;
  • Antyoksydacyjne;
  • Chelatujące ciężkie metale;
  • Buforujące;
  • Poprawiające siłę skurczu zmęczonego mięśnia, tzw. zjawisko Seweryna.

Procesy starzenia się i długość życia

Karnozyna pełni funkcję ochronną przed glikacją, utlenianiem, uszkodzeniem oraz innymi reakcjami, które niszczą organy i tkanki. Niestety wraz z wiekiem ilość karnozyny ulega zmniejszeniu, obniżona zostaje również sprawność fizyczna oraz spada wydolność sercowo-naczyniowa. Wszystko to sprawia, że osoba starsza narażona jest na utratę funkcji kognitywnych oraz zwiększa się częstotliwość występowania nowotworów.

Badania wykazują, iż „niedobór”, a raczej ubytek karnozyny może być w pewnym stopniu odpowiedzialny za starzenie się, a w efekcie prowadzić do utraty funkcji w wielu obszarach. Wykazano, iż karnozyna opóźnia starzenie się ludzkich komórek oraz odmładza „stare” komórki.

Przy badaniu innych żywych organizmów wykazano, iż karnozyna ma wpływ na wydłużenie życia w niektórych przypadkach o 20%. Ponadto poprzez dodanie do karnozyny witaminy E, następuje wzrost długości życia nawet o 36%.

W związku z tym, że karnozyna znacząco hamuje proces glikacji, przyczynia się ona do poprawy pamięci u osób starszych, zwłaszcza w połączeniu z anseryną. Po wniknięciu glukozy do tkanek, gdzie łączy się ona z proteinami, tworzy cząsteczki glukozowo-białkowe, a więc tzw. zaawansowane produkty glikacji (AGE), które doprowadzają do uszkodzeń m.in. demencji (uszkodzeń nerwowych mózgu).